terapia ekspozycyjna informacje

Terapia ekspozycyjna – na czym polega i kiedy jest stosowana?

Jedną z dostępnych terapii psychologicznych jest terapia ekspozycyjna. Co to jest? Jak się odbywa? Kiedy jest stosowana?

Terapia ekspozycyjna – co to jest?

Terapia ekspozycyjna to rodzaj terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), która polega na stopniowym wystawianiu danej osoby na źródło ich lęku lub strachu w kontrolowanym i bezpiecznym środowisku.

Celem terapii ekspozycyjnej jest pomoc jednostkom w konfrontacji ze swoimi lękami i problemami, nauczenie się, że skutki, których się obawiają, są mało prawdopodobne lub możliwe do opanowania, aby ostatecznie zmniejszyć reakcję lękową.

Terapie tego typu prowadzą różne poradnie psychologiczne Poznań: Klinika LMC- https://klinika-lmc.pl/ oraz w innych miejscowościach na terenie Polski.

Jak przebiega terapia ekspozycyjna?

Terapia ta najczęściej składa się z poniższych elementów:

Ocena

Terapeuta współpracuje z daną osobą, aby zidentyfikować konkretne lęki i niepokoje, którymi chce się zająć, oraz ocenić nasilenie jej objawów.

Opracowanie hierarchii

Terapeuta i pacjent wspólnie tworzą hierarchię sytuacji lub bodźców budzących strach, od najmniej wywołujących niepokój do najbardziej problematycznych.

Ekspozycja

Dana osoba stopniowo konfrontuje się z sytuacjami lub bodźcami, których się obawia, w sposób systematyczny, zaczynając od najmniej wywołujących niepokój i wspinając się w górę hierarchii. Ekspozycja może odbywać się w wyobraźni lub w sytuacjach rzeczywistych.

Zapobieganie reakcji

Podczas ekspozycji zachęca się osobę, aby powstrzymywała się od podejmowania zachowań zapewniających bezpieczeństwo lub strategii unikania, które podtrzymują niepokój.

Powtarzanie

Ćwiczenia ekspozycyjne są powtarzane w miarę upływu czasu, aby wzmocnić proces uczenia się i przyzwyczajenie do bodźców.

Jakie zastosowanie ma terapia ekspozycyjna?

Terapia ekspozycyjna jest powszechnie stosowana w leczeniu różnych zaburzeń lękowych, w tym:

  • Fobie specyficzne – strach przed określonymi przedmiotami, zwierzętami, sytuacjami lub czynnościami.
  • Społeczne zaburzenie lękowe – strach przed sytuacjami społecznymi lub kontrolą ze strony innych, przykładowo przed wystąpieniami publicznymi, poznawaniem nowych ludzi.
  • Zespół paniki – nawracające ataki paniki i strach przed wystąpieniem objawów paniki w określonych sytuacjach.
  • Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – natrętne myśli (obsesje) i powtarzające się zachowania (kompulsje) mające na celu zmniejszenie lęku.
  • Zespół stresu pourazowego (PTSD) – aby skonfrontować się z traumatycznymi wspomnieniami i je przetworzyć, a także zmniejszyć zachowania unikowe.

Aby zwiększyć skuteczność, terapię ekspozycyjną często stosuje się w połączeniu z innymi technikami terapeutycznymi.

Dodaj komentarz